At last bolted in a shameless rascal, one of no grace either in words
or gesture, and truly worthy of the house where he was; he also set up
his voice, 'till apishly composing himself, as if he intended somewhat
to the company, he mouth'd out these verses:
O yes! Now tumblers with your wanton tricks,
Make haste, move your legs quick, make the ground drum;
With wanton arms, soft thighs, and active hips,
The old, the tender, and the sweetly young.
Consumptis versibus suis immundissimo me basio conspuit. Mox et super
lectum venit atque omni vi detexit recusantem. Super inguina mea diu
multumque frustea moluit. Profluebant per frontem sudantem acaciae
rivi, et inter rugas malarum tantum erat cretae, ut putares detectum
parictum nimbo laborare. Non tenui ego diutius lacrimas, sed ad
ultiman, perductus tristitiam. "Quaeso," inquam, "domina, certe
embasicoetan iusseras dari." Complosit illa tenerius manus et "O"
inquit "homincm acutum atque urbanitatis vernaculae fontem. Quid? tu
non intellexeras cinaedum embasicoetan vocari?" Deinde ut
contubernali meo melius succederet, "Per fidem" inquam "vestram,
Ascyltos in hoc triclinio solus ferias aglt?" "Ita" inquit Quartilla
"et Ascylto embasicoetas detur." Ab hoc voce equum cinaedus mutavit
transituque ad comitem meum facto clunibus eutn basiisque distrivit.
Stabat inter haec Giton et risu disolvebat ilia sua.
Pages:
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54