Sed et podagricum se esse
lumborumque solutorum omnibus dixerat, et si non servasset integram
simulationem, periclitabatur totam paene tragoediam evertere. Itaque
ut constaret mendacio fides, puellam quidem exoravit, ut sederet super
commendatam bonitatem, Coraci autem imperavit ut lectum, in quo ipse
iacebat, subiret positisque in pavimento manibus dominum lumbis suis
commoveret. Ille lente parebat imperio puellaque artificium pari motu
remunerabat. Cum ergo res ad affectum spectaret, clara Eumolpus voce
exhortabatur Coraca, ut spissaret officium. Sic inter mercennarium
amicamque positus senex veluti oscillatione ludebat. Hoc semel
iterumque ingenti risu, etiam suo, Eumolpus fecerat. Itaque ego
quoque, ne desidia consuetudinem perderem, dum frater sororis suae
automata per clostellum miratur, accessi temptaturus, an pateretur
iniuriam. Nec se reiciebat a blanditiis doctissimus puer, sed me
numen inimicum ibi quoque invenit.
I was not so concern'd at this as the former; for a little after my
strength return'd, and finding my self more vigorous, I cry'd out, the
courteous gods are greater that have made me whole again. For
Mercury, that conveys and reconveys our souls, by his favours has
restor'd what his anger had seiz'd: Now I shall be in as great esteem
as Protesilaus or any of the antients. Upon which taking up my
cloaths, I shew'd my whole self to Eumolpus, he startl'd at first, but
soon, to confirm his belief, with both hands chaf'd the mighty favour
of the gods.
Pages:
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210